پروین اعتصامی - شاعر

پروین اعتصامی - شاعر

پروین اعتصامی فرزند یوسف اعتصام الملک آشتیانی در سال 1285 ه.ش در تبریز به دنیا آمد. از آن جایی که پدر پروین اعتصامی مردی فاضل و دانشمند بود از همان کودکی فارسی و عربی را نزد پدر و آموزگاران خصوصی فرا گرفت. پروین اعتصامی از هشت سالگی زبان به شاعری گشود و هنگامی که پروین اعتصامی در عنفوان جوانی در گذشت، در شمار معروفترین شاعران زمان بود.

پروین اعتصامی به پیشنهاد پدرش برای فراگیری زبان انگلیسی وارد کالج امریکایی تهران شد و پس از ان در سفرهای داخل و خارج همراه پدر بود.

پروین اعتصامی نخستین شعرهایش را در مجله بهار که پدرش منتشر می کرد، چاپ کرد و اهل ادب او را بسیار تشویق کردند.

حشر و نشر پدر با ادبا و نویسندگان مشهور از عوامل دیگر تقویت ذوق و قریحه ی شاعری پروین اعتصامی به شمار می رود.

یکی از مشوقین راستین پروین اعتصامی ملک الشعرای بهار بود که بعد ها بر دیوان او مقدمه نوشت. پدر پروین اعتصامی قطعات دلکش و زیبا را از کتب خارجی به فارسی ترجمه و دختر خردسالش را تشویق می کرد تا آنها را به نظم در آورد. همین امر سبب علاقه ی مفرط پروین اعتصامی به شعر وشاعری و سبب ورود او به عرصه شعر و شاعری شد. پروین اعتصامی در زندگی زناشویی خود ناکام بود چون بیش از دو ماه نتوانست با همسر خود زندگی کند و به دلیل عدم توافق اخلاقی از او جدا شد و به تهران بازگشت.

پروین اعتصامی در اشعار خود قطعات دردناکی در عطوفت به کودکان و درماندگان سروده است که شاید طعم تلخ ناکامی در ازدواج در آن بی تاثیر نبوده باشد.

اندیشه های پروین اعتصامی نو و متضمن نکات اجتماعی و اخلاقی و انتقادی هستند، و تمثیلات نغز و اندرزهای حکیمانه و تفکرات او مایه شگفتی است.

پروین اعتصامی در غالب آثار خویش مانند مادری مهربان با فرزندان دلبند خویش سخن می گوید، واقع بین است و بدین سبب تلخی های حیات را خوب درک می کند وآن را به خواننده عرضه می دارد.

پروین اعتصامی در قصاید خود پیرو سبک شاعران قرن پنجم وششم بخصوص ناصر خسرو است و قطعات، مثنوی ها و غزلیات او غالبا ساده هستند و به شیوه ی عراقی سروده شده اند. بیشتر قطعات پروین اعتصامی به صورت " مناظره" هستند. دو طرف مناظره در شعر پروین اعتصامی گاهی دو انسان هستند مانند: دزد و قاضی، مست و هوشیار؛ یا دو جانور همچون: گربه و شیر، مار و مور؛ یا دو شیء مثل: سیر و پیاز، کرباس و الماس، گل وشبنم.

پروین اعتصامی در روزگاری می زیست که اختناق سیاسی و مشکلات اجتماعی زیادی مشهود بود، ولی او برخلاف شعرای دیگر با تکیه بر لطافت روح و مناعت اندیشه به جای منعکس ساختن اوضاع اجتماعی و سیاسی نامطلوب، با طرح کلیات اخلاقی و بیان فقر و محرومیت و نیاز های شدید عاطفی بویژه در نسل جوان، به نوعی برداشت اجتماعی – اخلاقی بسنده کرده است.