آلفا

نورالدین عبدالرحمن جامی  -  شاعر  -  نویسنده

نورالدین عبدالرحمن جامی در سال 817 ه.ق در خرجرد جام به دنیا آمد. جامی در جوانی در هرات و در مدرسه نظامیه مشغول تحصیل شد.

جامی به علت ارادتی که به شیخ الاسلام احمد جام داشت و نام مولدش، تخلص جامی گرفت. وی از علما و عرفای بزرگ ایران است. جامی صوفی و از پیروان طریقه نقشبندیه و سنی، لیکن از تعصبات خشک این مذهب برکنار بود.

جامی نه تنها در ایران بلکه در هندوستان، افغانستان و آسیای صغیر هم معروف بود. سلطان حسین بایقرا و وزیر او امیرعلی شیر نوایی وی را محترم می شمردند. سلاطین عثمانی با او مکاتبه و روابط دوستانه داشتند. به دلیل اطلاعات زیادی که در خصوص علوم مختلفه داشت، آثار او از تنوع بسیاری برخوردارند به طوری که به کثرت تالیفات شهرت یافته است.از مهمترین آثار جامی می توان به بهارستان، نفحات الانس، نقدالنصوص فی شرح نقش النصوص، لوایح، لوامع، شواهدالنبوه و اشعه اللمعات اشاره کرد.

دیوان جامی شامل قصیده، ترجیع بند، غزل، ملمع، قطعه و رباعی است.

جامی علاوه بر این، هفت مثنوی به نام سبعه یا هفت اورنگ سروده است. هفت اورنگ جامی به تقلید خمسه نظامی شامل هفت مثنوی به نام های:

سلسله الذهب، سلامان و ابسال، تحفته الاحرار، سبحه الابرار، یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و خرد نامه اسکندری است.

نورالدین عبدالرحمن جامی در سال 898 هجری وفات یافت.